Mijn naam is Mirjam Bes. Geboren in 1978 in Tuitjenhorn. Moeder van Jay en Meggie.
Toen ik begin 20 was, ging ik naar Australië. Daar ervaarde ik hoe vrijheid voelde. We leefden in het moment en deden waar we zin in hadden. Dat is toch de basis van een fijn leven?
In de jaren daarna raakte ik steeds verder van mijn pad, op zoek naar liefde en geluk. Ik zocht het allemaal buiten mezelf, maar vond daar niets. Niet wetende dat de sleutel in mij zat.
Na de scheiding met de vader van mijn kinderen kreeg ik alles op mijn bord. Mijn zoon, toen 8 jaar, kon niet meer naar school. Ook hij had te veel op zijn bord.
Wat volgde was een gevecht met instanties van vier jaar, tot aan de rechtbank. Er werd gedacht in kaders en gesproken over verwaarlozing, omdat ík hem niet naar school kreeg. Inmiddels had ik al veel meer inzicht door persoonlijke ontwikkeling en studies, zoals holistisch kindertherapeut.
Na vier jaar vechten (eigenlijk tegen mezelf) zag de rechter in dat het geen verwaarlozing was. Mijn zoon kon het zo helder verwoorden dat er eindelijk naar hem geluisterd werd. Ze zagen in dat hij iets anders nodig had. “Alles moet van jouw bord af,” zei de rechter.
Tegelijkertijd moest ik ook vechten voor mijn eigen innerlijk kind. Je komt jezelf tegen via je kind. En ik had haar wel degelijk verwaarloosd. Ik had nog nooit echt naar haar geluisterd, omdat ik me als kind aanpaste. Ik was verlegen en voelde me onzeker.
Onbewust had ik allerlei overtuigingen over mezelf gecreëerd: dat ik niet goed was zoals ik was en geen liefde waard was. Het ego wil daar niets van weten. Het doet alsof dat niet zo is en creëert overlevingsstrategieën. Zo raken we, hoe langer hoe meer, afgescheiden van onszelf.
Ook in liefdesrelaties kreeg ik te zien hoe ongezond mijn patronen en overtuigingen waren. Ik zag hoe ik vanuit angst leefde. Ik durfde niet meer te kiezen voor liefde en koos vanuit mijn hoofd. Veilig, maar op geen enkele manier vervullend. Maar dit alles was voornamelijk onbewust.
Ik moest door al die lagen heen weer leren luisteren naar mijn gevoel, naar mijn hart. Dat is nu leidend geworden, in plaats van mijn hoofd.
In een paar jaar tijd ben ik van donker naar licht gegaan. Je hebt geen idee hoe anders ik nu naar het leven kijk en hoeveel rust en vertrouwen ik voel.
Verbeter de wereld – begin bij jezelf!